pravnik, sudija, član ruskog parlamenta (Državne dume)
(Gluhov, Černjigovska gubernija, 1873 – Novi Sad, 8.12.1925)
Potiče iz poznate, bogate, plemićke porodice, koja je dala dva hetmana-vladara Ukrajine (Ivana Iliča Skoropadskog, 1708-1722; Pavla Petroviča Skoropadskog, april - decembar 1918. – njegov stric). Završio je Pravni fakultet Kijevskog univerziteta. Bio je predsednik uprave Sosnickog sreza Černjigovske gubernije, počasni sudija za prekršaje, odbornik sreske i okružne samouprave. Biran je za poslanika Državne dume, trećeg (1907-1912) i četvrtog (1912-1917) saziva, od Černjigovske gubernije. Po političkom opredeljenju bio je ″oktobrista″, političke partije krupnih zemljoposednika i buržoazije, formirane 1905. godine, koja je stajala na pozicijama parlamentarne monarhije. Ova partija je tokom 1907-1914. godine podržavala carizam po svim pitanjima spoljne i unutrašnje politike. Za vreme Prvog svetskog rata priklonila se opozicionom bloku, posle Februarske revolucije ušla je u Privremenu vladu, a rasformirana odmah nakon Oktobarske revolucije. Gospodin Skoropadski je 1921. godine je još politički aktivan. Biran je za člana izbegličkog Ruskog saveta u Carigradu (neki oblik parlamenta), u čijem je sastavu iste godine stigao u Kraljevinu SHS. Nekoliko sednica Ruski savet održao je u Pančevu i Beogradu, pa je prekinuo svoju delatnost. Gospodin Skoropadski se nastanio u Novom Sadu sa ženom Verom Vladimirovnom, rođenom Marković (poreklom od onih Srba koji su se u 18. veku preselili u Ukrajinu) i sa kćerkom Irinom (kasnije se udala za Pisarevskog). Živeli su na Vilzonovom trgu broj 5, danas je to Trg mladenaca broj 10. Posle smrti Georgija Vasiljeviča Skoropadskog, njegova žena i kćerka napustili su našu zemlju. Prema izjavi daljih rođaka u Kijevu, Vera Vladimirovna preminula je u Švedskoj.
