(Miloš Svetić)
(Sombor, 1799 – Novi Sad, 1869)
Godine 1826. postao je doktor prava i advokat, a 1830. pravozastupnik bačke konzistorije i direktor Novosadske gimnazije. Na poziv kneza Miloša otišao je 1837. za Srbiju i ostao devet godina radeći na građanskom zakoniku za Srbiju. Žestoko se borio sa Vukom za pravopis i jezik srpski, dok nije podlegao, ali do smrti svoje zadržao je svoj stari pravopis. Bio je pesnik i filolog. Uređivao je časopis Ogledalo srpsko i Letopis serbski (1830-1832). Osnovao je srpsko-književno društvo 1826. godine u Pešti od koga je naknadno postala Matica srpska. Bio je prvi predsednik Matice. Njegov rad je raznovrstan: književni, naučni, prosvetni, politički i zakonopravni. Stanovao je u kući 840, danas je to Trg slobode broj 3. Na grobu mu je porodica podigla lep spomenik od granita, u kojem je urađen veran lik pokojnikov u prirodnoj veličini. Bista mu se nalazi ispred Matice srpske, a ime mu je urezano na spomen-ploči u Matici srpskoj.
