slikar
(Irig, 13.01.1867 – Novi Sad, 3.02.1943)
Nakon završenog berberskog zanata, Vasa Eškičević odlazi u Beč, a zatim u Petrograd, gde je učio slikarstvo. U Petrogradu je završio Umetničku akademiju sa vanrednim uspehom kod profesora Rjepina 1908. Radio je kao nastavnik crtanja u Rusiji, slikao je i izlagao svoje radove sve do početka Prvog svetskog rata. Kada je počeo rat stupio je u Srpsku vojsku s kojom je doživeo teško povlačenje preko Albanije i proboj Solunskog fronta. Taj period je obeležio njegovu slikarsku fazu sa temama bojišta i ratnih događaja. U Rukopisnom odeljenju Matice srpske čuvaju se 82 skice Ratnih poprišta u Prvom svetskom ratu. Od 1918. pa do kraja života, boravio je u Novom Sadu. Radio je portrete i bavio se crkvenim slikarstvom. Pored pojedinačnih ikona naslikao je ikonostas Vojničke kapele u Petrovaradinu, ikonostas u kapeli na seoskom imanju kneginje Teniševe, ikonostas u Starom Hopovu, koji je uništen u Drugom svetskom ratu, ikonostas u crkvi Starčeva kod Pančeva, uradio je zidne slike srpske crkve u Aradcu. Njegovo slikarstvo stilski se nalazi između akademskog realizma, impresionizma i plenerizma. Vasa Eškičević je pisao i pesme, a bavio se i prevođenjem sa ruskog jezika. Imao je atelje u Ulici Kralja Petra 25, zgrada gde je bio bioskop ″Korzo″, danas je to Zmaj Jovina ulica broj 4.
