književnik, političar, urednik listova, urednik Letopisa
(Sentandreja, 8.12.1822 – Novi Sad, 5.07.1889)
Potiče iz srpske porodice koja se 1690. pod patrijarhom Arsenijem III Čarnojevićem preselila iz Prizrena u gornju Ugarsku. Na Univerzitetu u Pešti učio je filozofiju i prava. Posle položenog advokatskog ispita radio je kao advokat u Sentandreji. Bio je poslanik na Majskoj skupštini, podbeležnik u Magistratu i sekretar komesara u Novom Sadu. Bio je jedno vreme urednik Letopisa, Matičnog glasila, Vesnika, Nedeljnog lista. Ideolog je nacionalnog romantizma i začetnik romantizma u srpskoj književnosti. Ostavio je obimom veliko književno delo. Napisao je u mladosti više romantičarskih istorijskih romana i pripovedaka. Kasnije se okrenuo pisanju realističkih romana i pripovedaka, koji predstavljaju autentično svedočanstvo života srpskih građana u nekadašnjoj Vojvodini. Najpoznatija su mu dela: Milan Narandžić, Čudan svet, Trpen spasen, Vasa Rešpekt, Večiti mladoženja, Stari i novi majstori, Patnica, kao i brojne pripovetke. Jakov Ignjatović je jedna od najsnažnijih figura srpskog realizma i jedna od najzanimljivijih ličnosti Novog Sada iz druge polovine XIX veka. Stanovao je u Kameničkoj ulici stari broj 130, novi broj 37, danas je to Ulica Aleksa Šantića broj 27. Kuća je srušena i na tom mestu podignuta višespratnica.
