vojni pilot, potpukovnik avijacije Ruske armije
(Sankt-Peterburg, 1889 – Novi Sad, 27.09.1926)
Sin je čuvenog ruskog pilota, generala Aleksandra Matvejeviča Kovanjka, upravnika Vazduhoplovne škole u Petrogradu. Završio je Prvi kadetski korpus i Nikolajevsko inženjerijsko učilište. Službovao je u Omsku, zajedno sa legendarnim ruskim pilotom Nesterovim borio se u Prvom svetskom ratu. Jedno vreme proveo je u austrijskom zarobljeništvu. Posle Oktobarske revolucije služio je u vazduhoplovstvu Dobrovoljačke, zatim Ruske (bele) armije. Novembra 1920. godine evakuisao se sa Krima na Galipolje. Od 1921. godine bio je instruktor letenja u Pilotskoj školi u Novom Sadu. Novi Sad je tada bio najveći vazduhoplovni centar Kraljevine SHS i tu se u vojnom vazduhoplovstvu zateklo mnogo ruskih pilota, instruktora, inženjera-konstruktora, mehaničara i meteorologa. Ruski vazduhoplovci su u Novom Sadu imali svoje udruženje, izdavali na ruskom jeziku bileten i časopis ″Naša stihija″ (1923). Kovanjko je bio saradnik ovih glasila. Poginuo je na dužnosti, prilikom probnog leta francuskog aparata ″Brege″. O njegovoj pogibiji pisala je stručna i dnevna štampa, u Novom Sadu, Beogradu i Parizu. Njegov unuk, Aleksandar Georgijevič Kovanjko, lekar u SAD, dolazio je u Novi Sad, početkom 1980-tih godina (tada kao student medicine), da poseti grob svoga dede, po kome je dobio ime. Spomenik ima posebnu umetničku i arhitektonsku vrednost. Predstavlja veliku, grubo tesanu kamen- stenu, sa malim krstom na vrhu od belog kamena. Na steni se nalazi dvoglavi orao od kovanog gvožđa, sa krunom i raširenim krilima, a pod nogama orla ukrštena elipsa i mač , amblem ruske vojne avijacije. Ispod se nalazi mala bela mermerna ploča sa podacima o pokojniku.Grobno mesto je opasano sa četiri piramidalna stuba koji su povezani gvozdenim lancem.
