Lekar, sanitetski oficir, pokrajinski sekretar za zdravlje i socijalnu politiku, osnivač Dečijeg sela (Bijeljina, 16. 5 1919- Prag, 25.3. 1972.)
U Novom Sadu je završio osnovnu školu i gimnaziju, a Medicinski fakultet započeo u Pragu, a diplomirao u Beogradu.
Još u toku školovanja pokazao je naklonost ka društvenom radu. Biran je za predsednika đačkog Društva trezvene mladeži.U gimnaziji i na studijama , pod uticajem literature, bio je naklonjen levičarskim idejama. Po povratku iz Praga, uključio se u ovdašnji omladinski pokret. U Novom Sadu je primljen u članstvo KPJ, a izabran je za člana Pokrajinskog komiteta SKOJ-a
Za vreme Drugog svetskog rata bio je u Posavskom partizanskom odredu, zatim u sanitetu Prve proleterske brigade, zatim u sanitetu Prve krajiške brigade pete divizije u kojoj je ostao do kraja rata.
Posle rata je u Novom Sadu postavljen za sekretara za zdravlje i socijalnu politiku Izvršnog veća Vojvodine, a zatim za sekretara za boračko- invalidska pitanja.
Dok se još bavio pitanjima socijalne zaštite, upoznavao se sa idejom o stvaranju posebne ustanove, u obliku naselja, u kojoj se smeštaju deca bez roditelja ili koja su veoma siromašna. Prihvatio je austrijski model dečijeg sela koji se po celoj Evropi razgranao da bi sa velikim entuzijazmom u Sremskoj Kamenici podigao Dečije selo, koje danas nosi njegovo ime.
Za svoj rad dobio je mnogobrojna ratna i mirnodopska odlikovanja, kao i Povelju grada Novog Sada. Nosilac je Partizanske spomenice 1941.
